Sterilisatie van de teef

Een sterilisatie van de hond is een verwijdering van eierstokken (ovariëctomie) of van eierstokken en baarmoeder (ovariohysterectomie). Eigenlijk is de naam fout, met een sterilisatie bedoelen ze in de humane geneeskunde een onderbinding van de eileiders.

Dit kunnen we bij honden ook doen, maar dan heb je niet alle voordelen zoals bij een verwijdering van deze organen (zie hieronder)

Voordelen:

Indien de teef  geopereerd wordt, heeft ze later nooit kans op

·        Loopsheden

·        Ongewenste dekkingen

·        Schijnzwangerschappen (dan graven ze putten, produceren melk, gaan zich anders gedragen)

·        Baarmoederontstekingen

·        Tumoren van eierstokken, eileiders en baarmoeder

Indien de teef  geopereerd wordt vóór de eerste loopsheid of tussen de eerste en de tweede loopsheid, heeft ze véél minder kans op ontwikkeling van melktumoren op latere leeftijd.

Hoe meer loopsheden de teef heeft doorgemaakt, des te minder effect deze operatie heeft op de ontwikkeling van melktumoren.

Nadelen:

Dat de teef dikker wordt na een operatie heb je volledig zelf in de hand : Ze heeft door de operatie een veranderd metabolisme, en je mag haar gerust 10 – 15 % minder voedsel geven.

Iedere hond verdikt een beetje op latere leeftijd, gesteriliseerd of niet.

Na een operatie veranderen ze normaal gezien niet veel van karakter, sommige teven worden rustiger, enkele worden iets dominanter.

Zelden zien we na een operatie ontwikkeling van incontinentie, maar dit kan verholpen worden met medicaties.

Een misverstand:

Een teef moet absoluut niet eerst een nestje gehad hebben vooraleer ze te opereren. Dit heeft helemaal geen voordelen, in tegenstelling tot wat soms beweerd wordt.

De pil dan maar ?

Neen. Bij honden wordt er meestal een injectie (progestageen) gegeven ipv een pil, maar dit heeft verschillende nadelen:

·        Kankerverwekkend: we zien een enorme toename van vooral borsttumoren en in mindere mate van baarmoedertumoren

·        We zien een enorme toename van baarmoederontstekingen: in tegenstelling tot de mens is er geen ‘menopauze’ en is er continue activiteit van de eierstokken. Bij latere leeftijd is de weerstand al wat minder, en door de progesteronen van de prikpil is er veel kans dat het tot een baarmoederontsteking (pyometra) komt.

·        Op termijn duurder dan een sterilisatie: je moet rekenen dat je ongeveer 2,5 keer per jaar op consult moet komen. Samen met de kostprijs van de medicatie betekent dit dat je op 4-5 jaar tijd de totale kostprijs van een operatie al opgebruikt hebt aan de prikpil.

Practisch:

Honden kunnen op elke weekdag geopereerd worden, na afspraak.

Ze moeten goed gevaccineerd en ontwormd zijn, en ze worden nuchter binnengebracht : Meestal is dit om 8.30 u. De dag ervoor mogen ze eten tot 18.00-19.00 u, drinken tot 22.00 u.

Na een medisch onderzoek worden ze geopereerd, recovery (ontwaking) gebeurt onder controle van een dierenarts, en ’s avonds kunnen ze al naar huis vanaf 17.00 u .

De uren van binnenbrengen en ophalen kunnen aangepast worden naargelang de behoeften van de klant (bvb de avond ervoor al binnenbrengen, vroeger of later ophalen…).

Aangezien de wonden gehecht worden met verteerbaar materiaal en de buitenste hechting

intradermaal (in de huid) gezet wordt, is er geen kraag, verbanden,… nodig. De wonde wordt na een 10-tal dagen gecontroleerd.

U zal zien dat ze bij het naar huis gaan weinig last zal ondervinden van de operatie, eventueel de dag nadien kan ze nog wat kalmer zijn, maar dat is van snel voorbijgaande aard.

Indien je merkt dat ze toch suf is, koorts maakt (+39°C), de wonde vochtig of etterig of gezwollen staat, is het best eens contact op te nemen met de praktijk.

Eten mag ze eventueel al bij thuiskomst, al moet je haar zeker niet forceren, meestal eet ze wel ’s anderendaags of in uitzonderlijke gevallen pas de tweede dag.